De Geschiedenis van het kappersvak
Het kappersvak kent
een lange geschiedenis. Haarverzorging, hoe eenvoudig ook, is er al vanaf
de vroegste tijden. Mensen voelen nu eenmaal een sterke behoefte om verzorgd
en versierd uit te zien. Er zijn dan ook altijd mensen geweest, die deze
speciale taak op zich namen. Al duizenden jaren voor het begin van onze
jaartelling besteedden de mensen veel aandacht aan hun lichaam en haar.
Vondsten in de Egyptische piramides tonen dit duidelijk aan. Het Egyptische
beeldschrift bevat namelijk veel gegevens hierover.
Bij de Grieken gold
als schoonheidsideaal het sportief getrainde, welgevormde lichaam, waar
heel veel aandacht
aan werd besteed. De sportieve levensstijl vereiste eenvoudige kapsels.
Soms werden de haren ingerold. Bij de vrouwen was het haar vaak opgebonden
met een smalle doek.
De Romeinen probeerden
de resultaten van een sportieve levensstijl (een mooi getraind lichaam)
op een makkelijker
manier te bereiken. Warme baden - de thermen -, zalvingen en massages
vormden voor de Romeinen een onmisbare bijdrage tot een aangename levensstijl.
In speciaal ingerichte ruimte liet men zich allerlei schoonheidsbehandelingen
welgevallen: manicuren, pedicuren, scheren, haarverzorging, massage
.
Kortom, het was er goed toeven.
Vanaf omstreeks 1500
was Frankrijk toonaangevend voor wat betrof kleding en levensstijl. De
schoonheidsverzorging genoot steeds meer waardering en ook het beroep
van kapper won aan betekenis en invloed. Dit was o.a. te danken aan de
steeds kaler wordende Lodewijk XIII. Hij introduceerde de pruik aan het
hof en dit werd door Lodewijk XIV overgenomen.
In korte tijd werd de pruik een onmisbaar attribuut in het modebeeld,
niet alleen in Frankrijk, maar in grote delen van Europa. Het pruiken
maken was een nieuwe specialisatie in de haarverzorging geworden.
In het begin van de
18e eeuw werd het kapsel van de dames het toonaangevende element in het
modebeeld. Naast het beroep pruikenmaker was er een nieuw, invloedrijk
beroep ontstaan: de Dameskapper!
In de hogere kringen was een kunstig gekapte vrouw het levende bewijs
van een groot vakmanschap en dat gaf de kapper hoog aanzien! De kapsels
werden steeds fantastischer en hun afmetingen namen groteske vormen aan,
waardoor de dameskappers zich tot ware kunstenaars ontwikkelden.
Wij
van La Pape-illot nemen net als onze collega's uit vroegere tijden ons
vak serieus. En wij willen daar nog iets extra's aan toevoegen!
Dat beetje extra betreft:
- Vakbekwaamheid.
Dus meer vaardigheid en open staan voor de nieuwste ontwikkelingen op
het eigen vakgebied.
- Persoonlijke
aandacht.
Iedere klant is gevoelig wanneer het gaat over het haar. In onderling
overleg, waarbij wij rekening houden met uw wensen en mogelijkheden,
bepalen we vooraf wat we precies met uw haar gaan doen.
- Onze communicatie
bestaat vooral uit goed luisteren naar wat u wilt, daarvoor nemen wij
uitgebreid de tijd zodat u met een prettig en vertrouwd gevoel bij ons
uw haarverzorging laat doen!
Wij kijken dan naar
de haarsoort, textuur/beweging, haardikte, kleur, natuurlijke eigenschappen,
conditie, lengte en gezichtsvorm. Deze gegevens zijn bij ieder mens net
even iets anders. Verhoudingen van het kapsel ten opzichte van het gezicht
zijn erg belangrijk, maar in het grote geheel genomen, als we de hele
persoon bekijken, spelen ze een ondergeschikte rol. La Pape-illot vindt
het dan ook erg belangrijk om tijdens het adviesgesprek rekening te houden
met de onderlinge proporties van lichaamsvorm, hoofd en kapsel. Daarbij
laten wij ons inspireren door het modebeeld
van vandaag!
Kortom: La Pape-illot
zoekt naar harmonie en let daarbij op dat het karakteristieke van een
gezicht niet verloren gaat!
|